Z uwagi na przemiany ustrojowe, jakie miały miejsce w Polsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, a także znaczne uprzywilejowanie Skarbu Państwa w porównaniu z innymi podmiotami prawa w czasach PRL, nabywanie w drodze zasiedzenia nieruchomości należących do Skarbu Państwa charakteryzuje się z pewnymi restrykcjami w zakresie liczenia terminu zasiedzenia. Zasady te zostaną omówione w niniejszym wpisie.
W czasach PRL nie istniała możliwość nabywania w drodze zasiedzenia nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa. Do dnia 1 października 1990 roku, w kodeksie cywilnym obowiązywał bowiem art. 177, zgodnie z którym przepisów o nabyciu własności przez zasiedzenie nie stosowało się, jeżeli nieruchomość była przedmiotem własności państwowej. Przemiany ustrojowe, które miały miejsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia spowodowały jednak, że powyższa regulacja została uchylona ustawą z dnia 28 sierpnia 1990 roku o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny (Dz.U. Nr 55, poz. 321).
Aktualnie, tj. od dnia 1 października 1990 roku obowiązuje regulacja, zgodnie z którą posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze – wówczas wymagane jest nieprzerwane posiadanie nieruchomości przez lat trzydzieści. Przedmiotowy przepis ma zastosowywanie również względem Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego.
Równocześnie przywołana powyżej ustawa z dnia 28 sierpnia 1990 roku o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny wprowadziła zasadę, zgodnie z którą, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy istniał stan, który według przepisów dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości, a według przepisów obowiązujących po wejściu w życie tej ustawy prowadzi do zasiedzenia, zasiedzenie biegnie od dnia wejścia jej w życie, jednakże termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę.
Tym samym, na poczet okresu zasiedzenia, który rozpoczął bieg w dniu 1 października 1990 roku, zaliczyć można okres, w jakim zasiadujący posiadał nieruchomość Skarbu Państwa przed tą datą. Długość zaliczanego okresu posiadania samoistnego nieruchomości sprzed dnia 1 października 1990 roku nie może być jednak dłuższa niż połowa aktualnie obowiązującego terminu zasiedzenia – tj. doliczyć można maksymalnie 10 lat przy posiadaniu w dobrej wierze, lub 15 lat przy posiadaniu w złej wierze.
Najwcześniejszy zatem moment, z jakim możliwe jest nabycie w drodze zasiedzenia nieruchomości należącej do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, to 1 października 2000 roku w odniesieniu do nieruchomości posiadanych w dobrej wierze oraz 1 października 2005 roku w odniesieniu do nieruchomości posiadanych w złej wierze (przy założeniu, że nieruchomość ta była w posiadaniu samoistnym zasiadującego przed dniem 1 października 1990 roku odpowiednio przez okres 10 lat w dobrej wierze lub 15 lat w złej wierze).
Kancelaria DURAY z sukcesem prowadzi na zlecenie Klientów postępowania dotyczące zasiedzenia nieruchomości, w tym również tych stanowiących własność Skarbu Państwa. Skontaktuj się z Kancelarią w celu uzyskania pomocy w tym zakresie.
Poprowadzimy Twoją sprawę
Kontakt
Kancelaria DURAY oferuje Klientom zastępstwo procesowe w sprawach z zakresu prawa rzeczowego – w tym o zasiedzenie. Skontaktuj się z Kancelarią w celu uzyskania szczegółowych informacji o oferowanych usługach.
